Արամիկի դպրոցում ծնողական ժողովի ժամանակ Նոնան՝ որպես ծնողկոմիտեի նոր ղեկավար, հայտարարում է, որ երեխաների ամենամյա հանդեսը վտանգված է դաշնակահարի բացակայության պատճառով։ Նա Վարդանին ներկայացնում է որպես դաշնակահար, սակայն պարզվում է, որ Վարդանի «երաժշտական» հմտությունները կապված են անշարժ գույքի գովազդային երգերի ու իր բիզնեսի հետ։ Քանի որ դպրոցի երգի դասասենյակը վերանորոգվում է, հանդեսի փորձերը տեղափոխվում են Վարդանի տուն, ինչը նրան նյարդայնացնում է և ստեղծում բազմաթիվ կատակերգական բախումներ Նոնայի, Արկադիի ու երեխաների հետ։ Միաժամանակ Արկադին ստանում է Նոնայի ուղարկած ամուսնալուծության փաստաթղթերը, որտեղ նա պահանջում է տունն ու ալիմենտ, և նախկին ամուսինների միջև սկսվում է հերթական վեճը։ Արամիկը հույս ունի, որ ծնողները կրկին կմիանան, իսկ Վարդանը փորձում է նրան բացատրել, որ անկախ բաժանումից՝ ծնողները մնում են սրբություն։ Վերջում Վարդանը, հրաժարվելով քրեական ու անպատեհ երգերից, փորձում է երեխաների համար ավելի համապատասխան երաժշտություն գտնել, և փորձը շարունակվում է «Թող լինի միշտ արևը» երգով։
