Սեդան տեղեկանում է, որ մահացել է իր երկրորդ ամուսինը՝ Գրիշան, և քանի որ նա հարազատներ, տուն ու գումար չունի, որոշում է թաղումը կազմակերպել Վարդանի տանը։ Արկադին չափազանց էմոցիոնալ է ընդունում լուրը, վախենում է մորգից, դագաղից ու հանգուցյալի «հոգուց», իսկ Ջեմման է գնում Գրիշայի մարմինը բերելու։ Վարդանը, առանց նախապես իմանալու, վերադառնում է տուն և իր ննջասենյակում դագաղ է գտնում, ինչից հետո ստիպված է նաև քննարկել թաղման մեծ ծախսերը։ Գիշերը Վարդանն ու Արկադին հիշում են Գրիշայի հետ անցկացրած մանկության տարիները, իսկ Սեդան դա ներկայացնում է որպես ընտանիքի պարտքի վերադարձ հանգուցյալին։ Հրաժեշտի արարողության ժամանակ Սեդան հայտարարում է, որ Գրիշայի կյանքում ամենակարևոր մարդն ինքն էր, սակայն հայտնվում է մի կին և ասում, որ Գրիշան վերջին տարիներին սիրել է իրեն։ Սեդան սկանդալ է սարքում և հրաժարվում է շարունակել արարողությունը նրա ներկայությամբ, ինչի պատճառով հյուրերը հեռանում են՝ առանց հանգուցյալին հրաժեշտ տալու։
