Վարդանի և Մոնիկայի գրեթե ամուսնությունից հետո Մոնիկան տեղափոխվում է Կարագյոզյանների տուն և Վարդանի ներկայությամբ ներկայանում է որպես քնքուշ ու դաստիարակված հարսնացու։ Սակայն Արկադիի հետ մենակ մնալիս նա կոպիտ է դառնում, ստիպում է նրան անել տան գործերը, սուրճ ու խմորեղեն մատուցել և լվանալ ամանները։ Արկադին փորձում է Վարդանին բացել Մոնիկայի իրական դեմքը, բայց Մոնիկան մշտապես հայտնվում է ճիշտ պահին և խանգարում նրան խոսել։ Սեդան գալիս է պարզելու Արկադիի բողոքները, սակայն Մոնիկան նրա առաջ ձևացնում է հոգատար ու աշխատասեր կին՝ համոզելով, որ Արկադիի վարքը պարզապես տարօրինակ է։ Միաժամանակ Հալալն ու Զուլալը նույնպես նկատում են, որ Վարդանը չի տեսնում Մոնիկայի իրական բնավորությունը, և որոշում են հետագայում նրա հետ խոսել այդ մասին։
