Մոնիկայի քույր Էրիկան հայտնվում է Կարագյոզյանների տանը և համոզում ընտանիքին, թե Մոնիկան պատրաստվում է թունավոր սնկով վնասել Վարդանին ու տիրանալ նրա ունեցվածքին։ Սնկի շուրջ սկանդալից հետո պարզվում է, որ այն սովորական շամպինյոն է, իսկ Մոնիկան ու Էրիկան իրականում խաղ են կազմակերպել, որպեսզի Վարդանը հեռանա մորից ու Ադիկից և ավելի շատ կապվի Մոնիկայի հետ։ Մոնիկայի հեռանալուց հետո Վարդանը ծանր հոգեբանական վիճակի մեջ է ընկնում, գրեթե ոչ ոքի չի ճանաչում և անընդհատ զառանցում է նրա «թաթիկների» մասին։ Սեդան, Ադիկն ու Ջեմման փորձում են նրան ուշքի բերել, միաժամանակ կատակերգական վեճեր են սկսում Վարդանի գրպանի փողերի, սնկի և բուժման մասին։ Հալալն ու Զուլալը գալիս են Վարդանին տեսակցելու, իսկ Ադիկը նույնիսկ փչովի կին է դնում եղբոր կողքին՝ նրան հանգստացնելու համար։ Վերջում Մոնիկան վերադառնում է իրերը հավաքելու, Վարդանը նրան տեսնելով ուշքի է գալիս, հիշում բոլորին և ներողություն խնդրում իր անվստահության համար, իսկ Մոնիկան ներում է նրան։
