Արկադին Վարդանին հեծանիվ է նվիրում՝ նրան առողջ ապրելակերպի մղելու համար, բայց Վարդանը զբոսանքի ժամանակ ընկնում է տաքսու տակ։ Վնասվածքից հետո նա պատմում է, որ «մութ թունելում» տեսել է իրենց մահացած հորը, որն իբր ասել է՝ մենակ չթողնել Սեդային։ Այդ խոսքերից ազդված՝ Վարդանն ու Արկադին որոշում են մորը բերել իրենց տուն, սակայն արագ հասկանում են, որ Սեդայի ներկայությունը բոլորի առօրյան դարձնում է անտանելի։ Մոնիկան, Արամիկը և եղբայրները հայտնվում են Սեդայի պահանջների ու հիշողությունների կենտրոնում, իսկ Վարդանն ու Արկադին նույնիսկ ստիպված են քնել անհարմար տեղերում, քանի որ մոր իրերը զբաղեցրել են սենյակը։ Վարդանը փորձում է նորից «գնալ այն աշխարհ»՝ հոր խոսքերը ճշտելու համար, և վերադառնալուց հետո հայտարարում է, որ հայրը իրականում նկատի է ունեցել՝ չթողնել, որ Սեդան ապրի իրենց տանը։ Դրան զուգահեռ Հալալն ու Զուլալը շարունակում են իրենց առանձին կատակերգական զրույցները հին նվագարկիչի և տարօրինակ պատմությունների շուրջ։
