Գեորգի Միրզոյանը, որպես տան նոր տեր և հոգեբան, փորձում է Արկադիի վարքագիծը դարձնել իր գիտական աշխատանքի նյութը՝ նրան դիտարկելով զայրույթի, հայհոյանքի և ապտակների միջոցով։ Արկադին, որը բանտից հետո իրեն ներկայացնում է «պախանի» դիրքով, սկզբում կոպիտ է արձագանքում Գեորգիի հոգեբանական հարցերին, բայց հետո հասկանում է, որ նրան ծեծելու և վիրավորելու համար նույնիսկ կարող է փոխհատուցում ստանալ։ Զուգահեռաբար Ջեմման ու Արամիկը հայտնվում են կենցաղային իրավիճակում, երբ Արամիկը ստիպված է լինում թափել Գեորգիի աղբը, իսկ Արկադին նրան սովորեցնում է «փողոցային» վարքականոններ։ Երբ Արամիկը դպրոցից վերադառնում է աչքի տակ կապտուկով, Արկադին որոշում է միջամտել և հանդիպում կազմակերպել տղաների հետ։ Սակայն բախումը կատակերգական ավարտ է ստանում, երբ պարզվում է, որ երեխաների հայրերը ազդեցիկ մարդիկ են, և Արկադին սկսում է խուսափել կոնֆլիկտից։ Մինչ այդ Հալալն ու Զուլալը քննարկում են Հալալի տարօրինակ երազը՝ այն վերածելով իրենց բնորոշ անհեթեթ ու բառախաղային զրույցի։
